Vrijwilligers van de Eusebiuskerk: Astrid Elferink aan het woord

In de rubriek Vrijwilligers van de Eusebiuskerk is iedere maand een andere vrijwilliger aan het woord.

Vijftien jaar geleden verhuisde Astrid Elferink naar Arnhem. Nadat zij ziek thuis kwam te zitten, keek ze rond voor vrijwilligerswerk. In oktober 2014 werd zij aangenomen als vrijwilliger bij de Eusebiuskerk als gastvrouw. Tijdens het sollicitatie gesprek kwam ook naar boven dat zij het leuk zou vinden om het horecateam te versterken.

Astrid was in al de jaren dat zij in Arnhem woonde nog nooit in de Eusebiuskerk geweest, maar ze was wel erg nieuwsgierig naar de kerk. Haar eerste reactie toen zij de kerk binnen liep was: “Wow, wat een indrukwekkend pand! Dat ik hier niet eerder naar binnen ben gegaan.”

Nadat zij was aangenomen als gastvrouw kwamen er geleidelijk aan steeds meer werkzaamheden op haar pad. Inmiddels is ze ‘manusje van alles’. Ze werkt regelmatig aan de balie van de Eusebiuskerk en regelt zij veel voor de (mede)vrijwilligers; zoals de planning van de balie- en liftgidsen bezetting en het inwerken van nieuwe vrijwilligers. Ook is Astrid werkzaam in het horecateam waar zij achter de bar staat tijdens evenementen.

Dit alles doet zij met veel enthousiasme. “Vooral de afwisseling in mijn werk en de extra taken maken het interessant en uitdagend”. Toeristen aan de balie vindt Astrid erg leuk publiek. Ze zijn zeer geïnteresseerd in wat je vertelt aan de balie, maar geven ook veel terug.“ Zo heb ik regelmatig toeristen die terug komen naar de balie om te vertellen hoe mooi en indrukwekkend ze  de kerk en/of het uitzicht vinden. Daarnaast willen ze ook graag horen wat mooie plekken zijn om te bezichtigen of om te eten/drinken”. “Ook zijn er toeristen die de verhalen van familieleden komen vertellen die in het centrum van Arnhem hebben gevochten tijdens de Tweede Wereldoorlog”. Toeristen zijn heel divers publiek zegt Astrid. Veel toeristen vinden het erg leuk dat er in de kerk, naast de zondagse kerkdiensten, ook een plek is voor evenementen.

In de toekomst hoopt Astrid bij de Eusebiuskerk nog meer haar kwaliteiten te herontdekken. “Ik hoop dat ik nog beter kan uit vinden wat wel en niet past bij mij, wat mij energie geeft”.