Terugblik op de kinderactiviteiten in de kerstvakantie

Deze activiteit vond plaats op een dag dat ons openbaar vervoer stil lag, en er toch minder bezoekers waren, maar men heeft er toch een leuke middag van weten te maken. De vrijwilligers konden zich echter goed concentreren op hen die er wel waren. Dat gold voor allen van hen. Opvallend was het enthousiasme dat de aanwezige kinderen hadden voor de knutselwerkzaamheden en voor de speurtocht die was uitgezet.

Een speurtocht die de gehele kerk besloeg, ook de kelder en de toren! Er werden wel hier en daar hints gegeven, maar waarna men zelf de vragen moest gaan beantwoorden. Daarin werd ook een beroep gedaan op het zien van de in de vragen gestelde opdrachten, waarbij soms zelfs de begeleiders nog goed moesten nadenken. Natuurlijk gingen de lollies en kinderdrankjes er aan tafel gretig in, hoewel door het lezen en invullen van het zoekformulier, dat nog wel eens werd vergeten. Ook de aanwezige ouders en grootouders, konden de koffie of thee wel waarderen. Het contact tussen medewerkers en bezoekers verliep heerlijk soepel. Opvallend was ook dat bij de kinderen onze klokken en bellen erg in trek waren. Sommigen hadden wel in de toren willen stoppen met de lift op die hoogte. Echter laat de techniek dat niet toe.

Maar ook in de kerk, waar ook gezocht diende te worden naar o.a. de man in harnas, was het aangenaam vertoeven. Bij de kinderen kon je merken dat ze soms ogen tekort kwamen. Niet vreemd, als men er vanuit gaat dat vele volwassenen de Eusebius eigenlijk niet van binnen kennen. Langzaam merk je dat er toch meer en meer geïnteresseerden zijn die wel eens willen weten wat de Eusebius nu eigenlijk is, en wat het wordt. Na gesprekken, verzekerden er een aantal dat ze zeker weerkeren. Vooral als bepaalde doelstellingen en bouwwerkzaamheden zijn afgerond.

Bij de volgende kindermiddag in de voorjaarsvakantie is zeker weer iedereen welkom, zodat jong en oud de nog oudere dame Eusebiuskerk in hun gedachten krijgen, en op de kaart zetten. Maar mooier nog is het om een dag af te kunnen sluiten met de glanzende ogen van plezier van de kinderen in het geheugen.

Foto’s en verslag door Theo Vink