Carillon

Geschiedenis van het Carillon
De beiaard in de Eusebiustoren geldt als een uniek instrument voor Holllandse begrippen en wordt ook wel een grand carillon genoemd. Die titel slaat op de extra klokken in het basregister, iets wat in de VS vaker voorkomt, maar voor Nederland echt uniek is. Bij de grote restauratie in 1994 werd het carillon uitgebreid met vier basklokken die op het (pedaal)klavier zijn aangesloten als g, a, b en cis (c en bes waren reeds aanwezig).

Deze zijn gegoten door Petit & Fritsen, destijds klokkengieters te Aarle-Rixtel (tegenwoordig opgegaan in Koninklijke Eijsbouts te Asten). De zwaarste van deze vier heeft een diameter van 2465 mm en weegt maar liefst 9100 kg.

ZKH Prins Charles heeft ter gelegenheid van de restauratie van de Arnhemse beiaard in Engeland geld bijeengebracht om deze zware klok (een klinkende e-0) te bekostigen.

De opschriften van drie van de nieuwe klokken zijn teksten die verband houden met de 50ste herdenking van de Slag om Arnhem:

“Voor mensen is het goed te denken als een sterveling”

 

“A bridge too far, but never in vain”


“The best way to suppose what may come, is to remember what is past 1944-1994”

Met de restauratie in 1994 is de beiaard ook verplaatst, mede vanwege de liftschacht waarvoor ruimte gecreëerd moest worden. De beiaard hangt sindsdien drie meter hoger dan voorheen en geeft de basklokken een goede uitstraling. De beiaard klinkt sterker en direkter op het marktplein in vergelijking met de situatie van vóór 1994.


Aan de noord- en zuidzijde klinkt de beiaard evenwichtig, maar aan de oostzijde komt de klank van het carillon minder goed tot z’n recht, wel jammer, nu de markt verplaatst wordt naar die zijde, de plek vóór het provinciehuis.
Daarentegen krijgt het plein een culturele impuls met de bouw van het nieuwe Focus Film-theater, een interessante ontwikkeling die tevens voor de Arnhemse beiaard, behorend tot het nationaal cultureel erfgoed, gunstig kan uitpakken.